Κυκλοθυμία

Πολλοί άνθρωποι διερωτώνται: «Μήπως είμαι κυκλοθυμικός;»

Βασικό  χαρακτηριστικό στην Κυκλοθυμία είναι η επίμονη έως διαρκής αστάθεια της διάθεσης.

Αυτό δεν πρέπει να συγχέεται με τις όποιες αλλαγές της διάθεσης που μπορεί οι άνθρωποι κατά διαστήματα να εμφανίζουν.

Στην Κυκλοθυμία όπως και στη Διπολική διαταραχή (Μανιοκατάθλιψη) υπάρχουν περίοδοι κατάθλιψης αλλά και υπομανίας.

Στην Κυκλοθυμία όμως, οι εναλλαγές κατάθλιψης και υπομανίας είναι πολυάριθμες.

Τα συμπτώματα είναι μικρότερης έντασης τόσο στην κατάθλιψη, όσο και στην υπομανία.

Τα συμπτώματα δεν έχουν την ίδια διάρκεια.

Οι ασθενείς δεν ζητούν συχνά βοήθεια μιας και δεν αντιλαμβάνονται ότι πρόκειται περί ψυχικής διαταραχής.

Το ένα τρίτο των ασθενών αυτών θα εξελιχθούν μετά από χρόνια σε ασθενείς που πάσχουν από διπολική διαταραχή τύπου 2.

Θεραπεία

Η θεραπεία της Κυκλοθυμίας είναι παρόμοια με εκείνη της διπολικής διαταραχής. Εννοείται ότι η φαρμακοθεραπεία δεν πρέπει να είναι τυφλοσούρτης, αλλά να εξατομικεύεται κατά πάσχοντα, ανάλογα με τη βαρύτητα των συμπτωμάτων, το ιατρικό του προφίλ, κ.α. Θα πρέπει να υπάρχει αυξημένη η προσοχή μην προκληθεί υπομανία από τη χρήση αντικαταθλιπτικών.

Η Ψυχοθεραπεία που χρειάζεται  να γίνεται εντοπίζει και προσπαθεί να περιορίσει τους ψυχογενείς συντελεστές που μπορεί να πυροδοτούν τις κρίσεις κυκλοθυμίας στο άτομο.

Το 30% των ασθενών αυτών έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό διπολικής διαταραχής.

Η κατάχρηση αλκοόλ, ηρεμιστικών αλλά και ναρκωτικών είναι συχνό φαινόμενο της προσπάθειας αυτοθεραπείας τους και οδηγεί σε μια διαιώνιση της κατάστασης.